Azady neemt afscheid van haar lezers Nieuws
Beri Shalmashi – Zes jaar terug. Het waaide. Zo’n wind die vertelt “er staat iets te gebeuren”. Ik moest naar Leiden om te praten met wat jongemannen. We waren toen een jaar of negentien, twintig. We studeerden net en we hadden zoveel energie dat Red Bull daar nog een puntje aan kon zuigen.
Dil Yilmaz – Dagen lang werd ik vastgehouden in een donker klein kamertje. De hel van Amed. Of het nacht was of dag, wist ik niet. Maar dat maakte niet uit: alle dagen hadden zich samengevoegd tot één dag. Mijn laatste dag was begonnen met de eerste zonnestralen van Newroz. Wanneer het zou eindigen, wist ik nog niet.
Sara Safary – Iedereen heeft het weleens ervaren. De klamme handen, hartkloppingen, of misschien wel de sprakeloosheid. Soms bij bekenden, soms bij onbekenden. Soms zelfs bij mensen die je maar één keer hebt ontmoet of gezien. Meestal zijn het leuke ervaringen die je voor de rest van je leven niet vergeet, maar soms neemt het littekens mee die je tevergeefs kunt bedekken en bedekken. Soms heeft het zelfs een “Wordt vervolgd…” en bloeit het uit tot iets moois. Dit soort dingen zijn normaal, misschien zelfs een stukje van je leven wat iedereen ooit zal moeten meemaken.
Dil Yilmaz – “Jongeman, Koerdisch is toch geen taal! Frans en Engels, dat zijn talen, iets als het Koerdisch bestaat niet”. Ik twijfelde hoe ik dit moest opvatten. Vers van het platteland had ik nooit meegekregen hoe er tegen Koerden en het Koerdisch werd aangekeken, ik begreep daarom ook niet hoe iemand mijn moedertaal ‘niet bestaand’ kon noemen.
Ali Ghahrmani – Xanî beschrijft Mem û Zîn niet zomaar. Hij beschrijft liefde, hartstocht en het recht om zelf te bepalen wie een man of vrouw wil liefhebben en mee wil leven. Tegenwoordig leven de idealen van Bakr en zijn aanhangers nog steeds voort. Zijn sympathisanten passen dezelfde trucs toe als hun grote meester, zij schenden het heiligdom van liefdes, ontnemen eer en zetten schaamte en angst er voor in de plaatst.
Ibrahim Selman – Dromen hebben geen logica. Nee, dromen hebben hun eigen logica, een mysterie dat de mens al millennia probeert te doorgronden. De oude Egyptenaren hadden eigen dromenanalyse, zo ook de Grieken en Germanen. Sommige dromen wijzen op iets wat gaat gebeuren of al gebeurt is en andere dromen pakken heel anders uit. Soms droom je omdat je over iets hebt gepiekerd, maar soms droom je van mensen of van iets waaraan je helemaal niet gedacht hebt. Kortom we kunnen dromen niet doorgronden.
Hawbir Hassan – Na enkele dagen in de woonkamer te hebben gezeten met warme chocolademelk, besloot ik om me dik aan te kleden en de sneeuw in te gaan. Net voordat ik mijn jas aantrok, rende ik zo snel mogelijk weer mijn kamer in om nog een paar sokken aan te trekken, voor het geval het erg koud zou zijn. Ik zette mijn schoenen in de nog niet bedrukte witte sneeuw en zag hoe ik steeds sporen achter me liet. Onderweg naar de winkel dacht ik aan hoe mooi en wonderbaarlijk het allemaal is, terwijl ik de sneeuw op mijn gezicht voelde landen.
Dil Yilmaz – Mijn jurk was mooi. Geel, rood, groen, met hier en daar wit, de kleuren die mijn familie al eeuwen sieren. Geel voor de zon die ons elke dag warmte en licht schenkt, rood voor het bloed dat wij vergieten om de zon elke nieuwe dag weer op onze huid te kunnen voelen schijnen. Ik haalde diep adem via mijn neus en rook de omgeving. Ik rook de groen. De groende geur die mijn vaderland sierde.
Ali Ghahrmani – Welke God, Allah of Ahura Mazda heeft goedkeuring aan de onderdrukking van vrouwen in de 21e eeuw gegeven?
Shanaz Barzandji- December 1996. We waren nog geen negen maanden hier. Ik was zes jaar en nog niet helemaal geacclimatiseerd. Al een half jaar ging ik naar de kleuterschool, op loopafstand van ons bescheiden woninkje. Toen ik mijn moeder met “anne” (‘mama’ in het Turks) begon aan te spreken, begrepen mijn ouders dat ik op een zwarte school zat en dat het misschien tijd was voor verandering.
Recente reacties