Door Dil Yilmaz
Foto: Azady.nl, Raz Jabary en dr. Jawad Mella

De demonstratie van woensdag werd recht tegenover Downing Street nummer 10 gehouden, de ambtswoning van de Britse premier David Cameron. Aan het einde van de demonstratie werd een memorandum overhandigd aan de Britse Ministerie van Buitenlandse Zaken, waarin hun steun wordt gevraagd voor het harder aanpakken van de Syrische overheid voor hun mishandelingen van de Koerdische minderheid. Reden voor deze directe aanpak is het feit dat met demonstraties die voorgaande jaren voor de Syrische ambassade gehouden werden, weinig interesse wekten onder de Britse bureaucraten.

De organisatie van de demonstratie werd gedaan door dr. Jawad Mella, president van de West-Koerdistan Vereniging (WKA) in Londen en voormalige strijder van de tegenwoordig opgeven Socialistische Partij van Koerdistan (PASOK) in Zuid-Koerdistan.

Aan de demonstratie namen Koerden van alle windstreken van Koerdistan deel. Voor deze demonstratie verwierp iedereen de in onze maatschappij al jaren gezetelde partijpolitiek en ruilde tijdens de demonstraties zijn politieke voorkeur in voor gezamenlijke steun aan het protest tegen de Syrische regering.

“Ik weet ook hoe het voelt”

Niet alleen Koerden waren bij de demonstratie aanwezig, ook het Britse volk toonde zijn gezicht tijdens de demonstratie. Eén van de toeschouwers had hart voor de zaak uit te spreken en liet weten dat ook hij de pijn van de Koerden in West-Koerdistan voelt: “Ik ben Joods van oorsprong en weet dus hoe het voelt wat de Koerden in Koerdistan nu doorstaan, zonder eigen staat en jarenlange onderdrukking door verschillende regimes.”

De demonstratie werd ingeleid door een toespraak van Raz Jabary en vond plaats onder begeleiding van leuzen als “Biji Kurdistan!” en “No more stateless Kurds in Syria now!” (En nu geen staatloze Koerden in Syrië meer!). Het spandoek van de demonstranten droeg de leus “Independence for Kurdistan” (Onafhankelijkheid voor Koerdistan).

Raz Jabary spreekt de demonstraten toe, met Downing Street 10 op de achtergrond.

Toespraak Jabary

Raz Jabary, naar eigen zegge student aan de universiteit Imperial College Londen en van oorsprong uit Kerkuk (Zuid-Koerdistan) sprak de demonstranten toe met een toespraak waarin hij duidelijk maakten wat de reden voor de menigte was om zich te verzamelen.

In zijn toespraak vroeg Jabary aandacht voor het feit dat zij zich in Londen bevinden, de hoofdstad van een van de landen die een cruciale rol hebben gespeeld in de bevrijding van Irak uit de handen van het Baath regime in 2003. Hij vervolgde deze constatering met een bericht gericht aan de Syrische overheid, geleid door de Syrische Baath-partij, en verzocht haar het lot van de Iraakse partij onder ogen te zien bij het vervolgen van hun eigen ideologieën en daden, gezien de manier waarop de Iraakse Baath-partij aan haar einde kwam.

“Terwijl wij hier vandaag in Londen zijn, dames en heren, bevinden zich in het Syrische leger Koerdische dienstplichtigen die mishandeld en zelfs gemarteld worden, één voor één, elke dag.
Terwijl wij hier vandaag in Londen zijn, dames en heren, zijn er Koerdische ouders in West-Koerdistan die getuige zijn van de geboortes van hun kinderen, wetende dat zij op zullen groeien zonder dezelfde rechten als hun Arabische staatsgenoten.
Terwijl wij hier vandaag in Londen zijn, dames en heren, plannen Syrische overheidsorganen al de volgende harde onderdrukking van de Koerden die van plan zijn 21 maart te vieren als onderdeel van hun jaarlijkse culturele tradities,” aldus Jabary in zijn toespraak.

Ook verslaggevers van diverse nationale en internationale media waren aanwezig bij de demonstratie op de Londense straten.

Raz Jabary vroeg in zijn toespraak ook om speciale aandacht voor het feit dat zij vrijelijk de Londense straten op konden om te demonstreren voor de Koerdische zaak, zonder vrees voor onderdrukking door de overheid. Hij maakte ook zijn hoop kenbaar opdat dit ooit ook voor iedereen zou gelden en demonstraties als deze op een dag overbodig zullen zijn.

Tot slot bedankte hij ieder voor zijn komst en sloot als een ware politicus af met de woorden “Moge God jullie en de Koerden in Zuid Koerdistan zegenen”.

Toeristische attractie

Na deze toespraak en de demonstratie voor Downing Street 10, vervolgden de demonstraten hun missie en gingen zij als een stoet de weg op richting het Britse Ministerie van Buitenlandse Zaken, langs de drukke hoofdstraat Charles Street, onder begeleiding van vele geïnteresseerde toeristen.

Een video van de toespraak gehouden tijdens de demonstratie kan hierteruggevonden worden.

Meer informatie over de West-Koerdische problematiek:
West-Koerdistan Deel I: Gevangen in de Arabische Gordel
West-Koerdistan Deel II: Staatloos en onderdrukt

Bron: Azady.nl

Door Zilemo Aziz
Foto: Xandernieuws.punt.nl

Moslims over de hele wereld zijn vanochtend in alle vroegte begonnen met de Ramadan. Moslims dienen zich, gedurende deze maand, tijdens de zonsopgang te onthouden van eten, drinken, seks en vloeken/schelden. Ook in Slemani, Zuid-Koerdistan, zijn Koerden en Arabieren begonnen met de vastenmaand. De maand wordt afgesloten met drie dagen feest: Suikerfeest.

De 23-jarige Zhawaro zegt vorig jaar alle dagen te hebben gevast. Ook dit jaar zal ze meedoen. “De eerste dagen zijn altijd het zwaarste, maar als je eenmaal een aantal dagen erin zit en je beseft waarvoor je het doet, wordt het al een stuk makkelijker.”

Prijsstijgingen van producten tijdens Ramadan

Alhoewel moslims in Slemani de Ramadan met alle vreugde ontvangen, zit er ook een groot nadelig punt aan de komst van de heilige maand. Prijzen van consumptieartikelen stijgen soms wel drie tot vier keer. Voor mensen met een minimum inkomen hebben deze prijsstijgingen grote gevolgen.

In de binnenstad van Slemani staat de 68-jarige Noure Rashid. Hij draagt een aantal zwarte plastic tasjes in zijn hand. Hij mompelt dat het onmogelijk is dat prijzen op deze manier omhoog vliegen. “Ik geef de schuld niet aan die arme verkopers. Het is de schuld van grote firma’s en de regering. Dit zou een heilige maand moeten zijn, maar er is niks heiligs aan deze prijzen.”

Veel mensen pleiten voor het uitdelen van boetes aan dergelijke firma’s. Dit moet door de regering worden uitgevoerd. Of de regering dat op korte termijn kan verwezenlijken is nog maar de vraag, aangezien dit probleem zich ieder jaar weer voordoet.

Moslims in Nederland mogen vanavond om 21.18 uur het vasten verbreken. In Zuid-Koerdistan en Irak geldt een uur eerder. Dit staat op de website Beleven.org

Bron: Azady.nl

Door een van onze redacteuren
Foto: Azady.nl

De gedreven politicus is geboren in de Belgische stad Bilzen en behaalde aan de Vrije Universiteit Brussel een licentiaatsdiploma politieke wetenschappen. Op jonge leeftijd raakte hij in aanraking met politiek. Hij staat tegenwoordig in Limburg op de derde plaats van de Kamerlijst.

De politiek zag hij als uitweg om iets te doen aan de problemen die hij dagelijks tegenkwam in de maatschappij. “Ik ben niet de politiek ingegaan om de stem van mijn onderdrukte volk te vertegenwoordigen. Als het erop aankomt laat ik mijn menig horen over de Koerdische zaak. Maar er zijn ook genoeg andere problemen die moeten worden opgelost. Ik ben geen nationalist, ik heb liever een democratische Turk als vriend dan een fascistische Koerd,” aldus Asliyuce.

Azady.nl zal vandaag een exclusief interview publiceren met Inan Asliyuce en Ali Selvi, een goede vriend en Groen! partijgenoot van Asliyuce. In het interview zal onder andere de inval van de Belgische politie op Roj TV te sprake komen, de PKK en waarom de kiezer voor Groen! en Inan Asliyuce zou moeten stemmen.

Bron: Azady.nl

Door Diari Faraj vanuit Slemani
Foto: Azady.nl

Dr. James Pontuso leidde het panel. Dr. Denise Nathalie, verbonden aan de genoemde Universiteit, begon met het analyseren van de verkiezingsresultaten van 7 maart 2010. Volgens haar hebben de Koerden te maken met voornamelijk twee complexe problemen: ten eerste zijn de Koerden zowel procentueel als in aantal in het nieuwe parlement achteruitgegaan.

Ten tweede is de strategische overeenkomst tussen de Democratische Partij van Koerdistan (KDP) en de Patriotische Unie van Koerdistan (PUK) onder druk komen te staan, omdat hun aantal behaalde zetels niet meer hetzelfde is. Dit zal volgens haar tot Koerdische onenigheid gaan leiden. Haar slotconclusie was dat de Koerden met minimale autonomie tevreden moeten zijn.

“Allawi zal falen in vormen van nieuwe regering”

De tweede gastspreker was Joost Hiltermann van de International Crisis Group, die onder de Koerden bekend staat om zijn controversiele ideeën over de Koerdische provincie Kerkuk. Vogens Hiltermann zal de winnaar Allawi falen in het vormen van een nieuwe regering met het gevolg dat de Sjiieten de voortouw gaan nemen door een onbekende politicus in plaats van Maliki als premierkandidaat naar voren te schuiven.

Ook zouden de Koerden voortaan niet de enige, maar een van de sleutellijsten worden. Volgens de sprekers zouden de Koerden naast het maken van een kans op het presidentschap aanspraak kunnen maken op één van de vier belangrijke ministerposten. Het ministerie van Financiën behoort tot één van de opties.

Hiltermann vervolgde zijn betoog door in te gaan op de Koerdische eisen omtrent duidelijke specificaties met betrekking van artikel 140, Peshmargazaken, de provinciale verkiezingen in Kerkuk en de nationale volkstelling. Zijn verwachting is dat de problemen na het vormen van een nieuwe regering onopgelost blijven.

“Amerika zal alles doen om Kerkuk-kwestie op te lossen”

Als laatste spreker kwam dr. Phebe Marr aan het woord. Haar visie was voornamelijk gericht op de relatie met de buurlanden en het Amerikaanse Irak-beleid. Volgens haar zullen de Amerikanen militair aanwezig blijven, maar zij zullen zich meer gaan richten op handelszaken en educatie. Op deze manier willen ze de enorme militaire uitgaven terugdringen. Voor de VS zal Irak niet uit elkaar gaan vallen. Verder is stabiliteit de prioriteit en niet meer de democratie waar de Bush regering altijd voor gepleit heeft. Voor de Amerikaanse terugtrekking in 2011-2012 zullen de Amerikanen alles aan doen om de Kerkuk-kwestie opgelost achter te laten. Daarnaast hopen de Amerikanen op een overeenkomst rondom de olie- en gascontracten.

Ten slotte konden de aanwezigen in beperkte mate hun vragen stellen. Op de vraag over de toekomst van federalisme antwoorde Hiltermann dat federalisme dood is en dat het om het confederalisme tussen Koerdistan en Irak gaat.

Bron: Azady.nl

Door Mand Khidir
Foto: Azady.nl

Van Bruinessen begon de lezing met de gebeurtenissen rond de 1e Wereldoorlog. Het Koerdische nationalisme kreeg pas vorm na 1923, toen Mustafa Kemal Ataturk de islam verruilde voor het Turks nationalisme. Hierbij werden Koerden, die zich tot daarvoor met de Turken verbonden voelden door de islam, tweederang burgers. Op dat moment was de kans op een eigen staat echter verbleekt. De mogelijkheden voor de Koerden in het verdrag van Sèvres waren weggelaten in het verdrag van Lausanne.

Wat opvalt aan de Turkmeense minderheid in Zuid-Koerdistan, is dat hun bevolkingspercentage sterk verschilt per volkstelling. “Naast het voordeel voor een autoriteit om een volkstelling te beïnvloeden, geldt voor de Turkmenen dat zij net als andere minderheden in Irak hebben geschoven in identiteit per telling. Zich opgeven als iets wat hen het best uitkwam op dat moment is vaker gebeurd onder Iraakse minderheden.”

In de recente geschiedenis heeft Turkije zich om twee redenen bemoeid met de Turkmenen in Irak. Aan de ene kant bestaat er nog een gevoel van solidariteit, waarbij Turkije zich als moederland van alle Turkse volkeren beschouwt. Aan de andere kant werd voor de Koerden, vooral na 2003, steeds meer mogelijk. Uit angst voor een Koerdische staat werd de TNF, Turkmeens Nationaal Front, gesteund om de Koerdische aspiraties tegen te werken.

Hier is in het afgelopen paar jaar veel verandering in gekomen. Ten eerste overstijgen de huidige economische belangen die Turkije heeft in Zuid-Koerdistan de politieke bezorgdheden. Daarnaast heeft de huidige AKP-regering geen probleem met de Koerdische identiteit. “Zij willen de interne Koerdische problemen diplomatisch oplossen, maar de bevolking is er nog niet aan toe. Daarom wordt voor elke twee stappen vooruit een stap achteruit gezet.”

Na de pauze was er gelegenheid om professor van Bruinessen vragen te stellen.

Q&A

Q U noemde artikel 140 gevaarlijk, waarom is dat zo?
A Artikel 140 zal aanleiding zijn voor het mobiliseren van groeperingen. Dit zal leiden tot botsingen en misschien zelfs tot plaatselijke burgeroorlogen. “Laat Kerkuk apart blijven en bestuurd worden door kundige mensen uit Kerkuk zelf. Het hoeft niet hoeft de KRG of de centrale regering te kiezen. Je laat een Yezidi toch ook niet kiezen of het een Koerd of Arabier is.”

Q Wat houdt de toekomst voor Kerkuk in?
A Koerden zouden niets liever willen dan Kerkuk bij de KRG toevoegen, zoals bleek in het onofficiële referendum dat in Kerkuk gehouden werd. “Koerdische leiders zijn echter meer realistisch dan de bevolking, zij zien in dat Groot-Koerdistan misschien niet haalbaar is.” “Een gewapend conflict tussen de KRG en de centrale regering, zou de KRG wel overleven, maar er zou aan beide kanten veel verloren gaan. Dit geldt ook voor de bevolking.”

Q Wat maakt een Koerd nou een Koerd?
A Er zijn veel tradities die onder veel Koerden gebruikelijk zijn, maar wat alle Koerden raakt is de Anfal-campagne. Dat is iets wat alle Koerden verbonden laat voelen.

Q Zaza’s worden in Turkije steeds vaker als apart beschouwd. Ziet u deze trend?
A Dit is niet iets van de laatste tijd, het begon als in de jaren 30. “Toen waren er bijvoorbeeld plannen om een corridor van 20 a 30 kilometer van Tuks bewoonde gebieden tussen de Koerdisch en Zaza bewoonde gebieden te handhaven. Het is een strategie om de Koerden en Zaza’s te scheiden, zodat ze makkelijker te assimileren zijn.

Bron: Azady.nl

Door Diari Faraj, vanuit Slemani
Foto: Bataille Socialiste

Tijdens de demonstratie hebben de demonstranten verschillende leuzen als ‘Azadî’(vrijheid) en ‘Bêdang Nabîn’ geroepen. Anderen pleitten voor het aftreden van de minster van de Binnenlandse Zaken van de KRG. Ook werd de parlementsvoorzitter dr. Kamal Kerkuki niet gespaard. Bij ‘Bardarki Sara’ in hartje Slemani kwamen verschillende sprekers aan het woord. Vertegenwoordigers van de studenten en de onafhankelijke media spraken de menigte toe. In de toespraken werden de machthebbers van de hoofdstad Hawler, waar Sardasht Osman ontvoerd en later vermoord werd, in het openbaar veroordeeld.

Sardasht Osmans portretten waren overal duidelijk zichtbaar. Zijn laatste artikelen werden voorgelezen. De demonstratie verliep zonder incidenten. Naast het neerleggen van het werk door de advocaten voor een periode van een week, zal een hongerstaking tegenover het kantoor van parlementsvertegenwoordiging in Slemani beginnen. Ook in andere steden van Zuid-Koerdistan wordt volop gedemonstreerd. De verwachting is dat de acties voortgezet worden.

Bron: Azady.nl

Door Mand Khidir & Dashne Abdullah
Foto’s: Azady.nl

Op het pleintje tegenover de Iraakse Ambassade was een gedenktafel opgezet, waarop een portret van Serdesht, kaarsen en rozen lagen. Ook legden mensen, die hun medeleven wilden betuigen, er rozen neer.

De samenkomst in Den Haag werd georganiseerd door de Comité van Sardasht Osman voor Vrijheid. Het programma begon om twee uur met een inleiding van Dana Halabjayi, een van de organisatoren. Ongeveer vijftig personen waren aanwezig bij deze samenkomst. De mensen hielden foto’s van Serdesht met de tekst “Serdesht was abducted and killed in Kurdistan on 06.05.2010“. Ook hingen er spandoeken en posters met teksten als “Moord op journalisten is moord op de democratie”.

Na enkele voordrachten, met ook stukken uit het werk van Serdesht Osman, presenteerde de organisatie een brief aan de Iraakse ambassade. Zij werden uitgenodigd binnen te komen, maar konden niet te woord worden gestaan door de ambassadeur van Irak, Siamand Banaa.

Bron: Azady.nl

Onze website publiceert de verklaring in zijn geheel.

—

PERSVERKLARING

De inval van de Belgische federale politie op donderdag 4 maart jl. bij de gebouwen van verschillende Koerdische instellingen en de shockerende persfoto’s die het met zich meebracht heeft Koerden over de hele wereld aangegrepen. Ook bij ons Nederlands-Koerdische journalisten heeft de gang van zaken tot grote verbijstering en ontzet geleid.

Onze frustraties betrekken vooral de chaotische binnenval bij onze collega’s van de Koerdische televisiezender Roj TV. Daarbij vielen zelfs gewonden, werden ondanks de bekende gevoeligheid politieagenten van Turkse afkomst ingezet en werd schade toegebracht die in de honderdduizenden euro’s loopt. Een medewerker verklaarde later zijn goedwil door te zeggen: “Wij hadden hen zonder twijfel toegelaten als ze vooraf aangekondigd en op vreedzame wijze een kijkje in de boeken kwamen nemen.”

Er rest ons niets anders te concluderen dat de grote repressie van persvrijheid in de vier delen van ons land van herkomst Koerdistan, de vervolgingen van de vrijheid van meningsuiting en de veroordelingen van een volk op grond van haar herkomst akelig dichtbij zijn gekomen…

De mogelijkheid om aan deze gewaarwording voorbij te gaan om het vervolgens niet te veroordelen is nihil.

Daarom roepen wij de Belgische autoriteiten op een einde te maken aan het overnemen en uitvoeren van het beleid van de machten die Koerdistan regeren, zoals het in de kop drukken van de vrije journalistiek.

Hemen Abdulla – Rudaw
Dashne Abdullah – Azady
Awaz Ali – Rudaw

Lana Ali – Azady
Celal Altuntas – Auteur (Reber Havin) en columnist (Azady/Rudaw)
Zozan Aslan – Azady

Zenwer Ayoubzadeh – Azady
Zilemo Aziz – Azady
Shanaz Barzandji – Azady

Alan Daudy – Radio Curdonia
Shevin Dewlemend – Rudaw
Sidar Bengin Epozdemir – Rudaw

Azad Haqiqi – Radio Curdonia
Raz Jabary – Soma Digest UK correspondent, Columnist (Azady/Rudaw)
Mirko Jouamér – Rudaw

Baris Kawi – Rudaw
Rebin Khailany – Rudaw
Mand Khidir – Azady

Zjir Rashaan – Azady
Halwest Rashid – Radio Curdonia
Kovan Selim – Rudaw

Beri Shalmashi – Filmregisseur, columnist (Azady)
Barzo Sulaiman – Azady
Banaz Taha – Azady

Terugblik

Het was het jaar dat TRT 6, de Koerdischtalige Turkse staatszender, de lucht in ging en veel goede hoop met zich meebracht, welke vervolgens helaas ook algauw weer zakte. Het jaar dat Iran in opstand kwam tegen haar regime, na een – volgens velen – oneerlijk verlopen verkiezingsperiode. Het jaar dat de DTP werd gesloten. Het jaar van vele onrechtvaardige en controversiële executies met politieke motieven in Oost-Koerdistan. Het jaar dat de journalistieke vrijheid in heel Koerdistan nog steeds op zich heeft laat wachten, zelfs in het bevrijdde zuiden. Want ook daar zijn Koerdische journalisten de mond gesnoerd en hebben nieuwsagentschappen als Hawlati en Awene boetes moeten betalen voor het uitbrengen van hun stukje journalistiek. Het jaar van Ehsan Fattahiyan, Sorani Mame Hame, en alle andere dapperen die in hun strijd voor de vrijheid, anno 2009, zijn gesneuveld.

Op Azady.nl heeft u dit jaar kunnen rouwen of genieten bij 1144 nieuwsberichten & reportages, 34 columns en 68 achtergrondartikelen. 2009 was het jaar waarin we op Korek TV kwamen en ons werk in beeld werd gebracht, maar nog belangrijker: onze doelen en onze stem, en hiermee ook die van onze lezer.

Bedankt!

Graag willen we nog de volgende mensen bedanken voor hun bijdrage. Dashni Murad (presentatrice/zangeres), Chopy Fatah (zangeres) en Philip Ivanov (acteur/regisseur), die op chronologische volgorde het afgelopen jaar ter promotie als het gezicht van Azady.nl hebben gefungeerd. Alle schrijvers die ooit geschreven hebben en al dan niet deel hebben uitgemaakt van onze redactie. Alle lezers die zo nu en dan o zo gepassioneerd reageren op berichten of artikelen. Alle lezers die soms of zelfs nooit reageren, maar wel degelijk een mening over de onderwerpen erop na houden. Kortom: iedereen die deel uitmaakt van de bloei en succes van de website. Ik hef het glas op u.

Vooruitblik

Voor Azady.nl zelf was 2009 het jaar van professioneel te werk gaan. Tweeduizend tien zal een jaar van uitbreiding worden. Azady.nl zal een nieuw jasje aantrekken en de lezer nog meer variatie aanbieden, zonder een complete make-over te ondergaan. Nieuw en verbeterd, maar toch herkenbaar.
Wat 2010 in petto heeft voor de Koerdische kwestie? Wij zijn geen waarzeggers of weersvoorspellers, dus we kunnen daar helaas weinig over zeggen. Wat we u wel kunnen garanderen is dat we in het jaar 2010 iedere ontwikkeling weer op de voet zullen volgen voor u. Omdat het recht van krijgen van betrouwbare berichtgeving van een onafhankelijke medium het recht is van onze lezers. Want, als het om onze lezers gaat, doen wij geen concessies.

Gelukkig nieuw jaar, vrede en vooral veel vrijheid voor iedereen, overal! Proost!

Namens heel de redactie van Azady.nl,

Shanaz Barzandji
Hoofdredacteur Azady.nl

Door Zenwer Ayoubzadeh
Foto: Bigadda

Stichting Mooi, de Koerdische vereniging KOC-KAK en de bibliotheek van Den Haag organiseerden gisteren een debat over Koerdische cultuur en literatuur. Gastsprekers waren Sivan Perwer en de in Nederland woonachtige schrijver Ibrahim Selman. Het debat werd geleid door Sidar Bengin Epozdemir.

“Koerdistan heeft één cultuur”

Het eerste deel van de avond stond in het teken van de vragen van de gespreksleider. Op de vraag of we kunnen spreken van één Koerdische cultuur? waren de panelleden niet eensgezind. Volgens Sivan Perwer is er wel degelijk sprake van één Koerdische cultuur, ondanks de verschillende dialecten en de gebieden in Koerdistan. Schrijver Ibrahim Selman deelde zijn mening niet. “Ieder mens is uniek, ieder mens denkt anders. Het is net als kunst en cultuur dat een persoonlijk gebonden is. Er zijn verschillende genres, zo is het ook met cultuur. Ik ben dus van mening dat er geen sprake is van één Koerdische cultuur”.

Volgens beide panelleden heeft niet alleen de Koerdische cultuur invloed gehad op de culturen van de landen rondom Koerdistan maar ook vice versa.”Er is een bevindingverband tussen de verschillende culturen namelijk de Islam. Deze geloof heeft invloed gehad op de gehele regio. Het is een soort filosofie geworden dat op elkaar is overgegaan”, aldus Selman.

“Vóór alles komt taal”

Het tweede deel van de avond werd gevuld door interactie met het publiek. Perwer benadrukte het belang en behoefte van het leren van de eigen taal en de rol die ouders daarbij spelen. Het niet spreken van je eigen taal betekent het kapotmaken van je cultuur.”Als je gelooft in het Koerdisch zijn, dan moet je Koerdisch kunnen spreken”.

Vanuit de zaal werd hierop gereageerd, één van de aanwezige gasten, Bedirxan Epozdemir, was van mening dat men zich pas een Koerdische schrijver, zanger, intellectueel, politici kan noemen als men in de Koerdische taal een boodschap wil overbrengen. Zo vond hij dat Ibrahim Tatlises, die van oorsprong Koerd is, zich niet een Koerd mag noemen omdat hij in het Turks zing. Hetzelfde gold ook voor één van de bekendste Koerdische schrijvers Yesar Kemal.

De avond werd afgesloten door een a capella van het nummer “Le dotmane” van Sivan Perwer.

Bron: Azady.nl