In voor- en tegenspoed

Iedereen heeft het weleens ervaren. De klamme handen, de hartkloppingen, of misschien wel de sprakeloosheid. Soms bij bekenden, soms bij onbekenden. Soms zelfs bij mensen die je maar één keer hebt ontmoet of gezien. Meestal zijn het leuke ervaringen die je voor de rest van je leven niet vergeet, maar soms neemt het littekens met zich mee die je tevergeefs probeert te bedekken en te bedekken. Soms heeft het zelfs een “Wordt vervolgd…” en bloeit het uit tot iets moois. Dit soort dingen zijn normaal, misschien zelfs een stukje van het leven dat iedereen ooit zal moeten meemaken.

Maar verbazingwekkend zijn de mensen die na een jaar of vijf of tien en misschien wel na een langere relatie of huwelijk met hun verloofde, echtgenoot of partner, kunnen zeggen dat ze “niet meer verliefd zijn”. Gevolgd door “dus hebben we besloten om uit elkaar te gaan”. Mensen doen een moord om hun betere wederhelft, soul mate, lover en beste vriend te vinden… Wanneer je deze hebt gevonden, klamp je je vast aan diegene en laat je ze niet los. Maar dan kom je in een land waar wordt gezegd “we zijn net broer en zus geworden” of “de spanning is weg”, of beter: “ik ben niet meer verliefd”.

Meer dan de helft van deze mensen is puur uit liefde en verliefdheid getrouwd of bij elkaar gekomen. Dan zou je misschien denken dat dat hét geheime recept is voor een langdurig huwelijk dat geen einde kent. Misschien is het pure luiheid en het niet aan je relatie willen werken of misschien gewoon een tekort aan respect. Misschien moet je het waarderen dat de zogenaamde spanning weg is. Die ‘spanning’ was er vroeger omdat je elkaar niet volledig 100% kende en dit misschien kon leiden naar verhitte discussies of de ruzies die beiden deden stilzwijgen, om het daarna met alle passie en spijt goed te kunnen maken, hoe dan ook!

Dit respect mis ik in het westen, of beter gezegd bij westerlingen met deze mentaliteit. Ik verbaas me er elke keer weer over als ik hoor dat de er een eind is gekomen aan de relatie of het huwelijk van Persoon X en Persoon Y, na een huwelijk van tien jaar. Reden? “De spanning was gewoon weg”.

Dit is met alle geluk vaak bij ‘ons’ wel terug te vinden. En dan galmen de woorden weer door mijn hoofd: in voor- en in tegenspoed. Dat is duidelijk te vinden in het Midden-Oosten. Daar zal je altijd de waardering vinden van de woorden “houden van”. Die mensen die misschien juist niet uit verliefdheid of passie zijn getrouwd blijven meestal bij elkaar tot de dood hen letterlijk scheidt. Of het huwelijk nou zo fijn, droevig, of misschien wel passieloos was, bijna altijd blijven ze toch bij elkaar tot de dood hen scheidt.

Dit is iets wat niet alleen in het vaderland zelf de gewoonte is, maar ook waar ze naar toe gaan. Ze blijven dezelfde mentaliteit houden op dat gebied. Tot mijn grote geluk, waardering en respect voor deze mensen die verder denken dan “de vlinders van veertig jaar terug”. Ik weet zeker dat de meningen hierover verdeeld zullen zijn. Maar één ding weet ik zeker, als ik op mijn 70ste terug blik op de eerste jaren van mijn leven met mijn toekomstige echtgenoot, zal ik met een glimlach onze saaie, vertrouwde, warme maar vooral liefdevolle huwelijk tegemoet zien voor de jaren die we samen in ons saaie huisje zullen tegemoetkomen!

Opinie en Debat
Lees meer van Opinie en Debat
Be Sociable, Share!

Korte URL: http://azady.nl/?p=16036

Geplaatst door op 11 Jan 2011. Gearchiveerd onder Column, Opinie & Debat. Je kan reageren of trackbacken RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

4 reacties voor “In voor- en tegenspoed”

  1. zengilsaadulla

    eeeey i love this piece…menn..soo true…vooral je laatste woorden raakten me gewoon met die als ik later terugkijk:P i feel uXD

  2. PlanetRose

    Mijn woordenboek heeft geen woorden als scheiding etc

  3. smurf

    volgens mij gaat het fout bij trouwen op zich
    Denk dat je alleen als je diep gelovig bent en er echt in gelooft trouwen nut heeft, het is immers een getuigenis/verbintenis die je voor god aflegt…
    anders is het een nietsbetekenend contract, het burgerlijk huwelijk in mijn ogen.
    Als je alleen voor het burgelijk huwelijk, formaliteit trouwt om elkaar te dwingen bij elkaar te blijven…in een keer al…zal het snel falen
    Samenwonen lijkt me toch wel beter in het laatste geval. Dan zit je ook niet aan elkaar juridisch vastgenageld met zo veel gedoe er om heen
    Blijkt het samen zijn te werken, ga dan trouwen. Waarschijnlijk zal het huwelijk minder snel op de kliffen lopen

    Maar als je elkaar nooit in een huis hebt meegemaakt (hoe vaak hoor je wel niet hij of zij is veranderd nu we getrouwd zijn) en 24/7 op elkaar bent aangesteld met alle stress van het leven, moet je wel in iets ‘goddelijks’ geloven wil je het overleven…

    ik denk ook dat de meeste mensen tegenwoordig trouwen omdat het wordt verwacht van de omgeving, vooral onder koerden heb je toch geen ander keus…

  4. mahfuz

    Smurf,

    Heel goed advies van je aan Koerden. Dat zal in de meeste gevallen verkeerd aflopen. Ze mogen pas bij elkaar wonen, het bed delen als ze in verbintenis gaan in de vorm van huwelijk, met meestal een groot feest.

    Deze verbintenis is belangrijk, zowel juridisch als moreel, het geeft je een hechter band. Mischien is het voor Nederlanders alleen een papiertje, maar voor ons is het meer dan dat. Het geeft ook de serieuze intenties van je partner weer om het leven met je te delen.

Reacties plaatsen niet toegestaan

Advertentie

Inloggen | Designed by Gabfire themes