Hepatitis blijft Koerdische gebieden terroriseren (Dirk Avonts en Guven Yildiz)

In Oost-Turkije (Koerdisch grondgebied) gaat 1 oktober als hepatitisdag geruisloos voorbij, maar hepatitis is hier een ernstige gezondheidsbedreiging voor de bijna zeven miljoen mensen die er wonen. Dat kunnen we tijdens onze expeditie met eigen ogen vaststellen en ook het wetenschappelijk onderzoek wijst in dezelfde richting.

Mehmet is 16 jaar en oogt op het eerste gezicht gezond en voelt zich ok. Maar de meegebrachte laboratoriumtesten laten een ander beeld zien. Hij heeft een ernstige, chronische hepatitis, via een leverbiopsie vastgesteld op de leeftijd van 10 jaar. Zijn leverlijden is het gevolg van een chronische infectie met hepatitis B, gesurinfecteerd met het delta partikel waardoor de evolutie van de hepatitis sneller en agressiever verloopt. Hij woont samen met zijn familie (in totaal tien mensen) in een gammel huisje van drie kamers in een klein stadje Lice, tussen Elazig en Diyerbakir (Amed). Bijna al zijn broers en zussen zijn ook besmet met hepatitis B, tenzij ze tijdig een vaccinatie ontvingen. Hepatitis-B is rauwe realiteit, want regelmatig sterven er in hun familiekring jonge mensen aan terminaal leverlijden. Een antivirale therapie is niet beschikbaar of betaalbaar voor hen.
Zoals Mehmet zijn er duizenden tieners/volwassenen en families in Oost-Turkije. De meesten weten niet dat ze besmet zijn, laat staan dat ze zich bewust zijn van een sluimerend en terminaal leverlijden. Al vele generaties is leverlijden als doodsoorzaak gekend in Turks Koerdistan. Dat blijkt uit een algemene volkswijsheid die Elmas (moeder van Güven) ons vertelde. Wie een bleekgele kleur kreeg en een opgezette buik, had niet lang meet te leven… En inderdaad dat zijn prominente tekens van een terminaal leverlijden.

Hoe frequent is hepatitis-B in deze regio?

Deze onderzoeksvraag houdt de afdeling Public Health van de Dicle University van Diyarbakir al enige jaren bezig. “De voorbije vier jaar hielden we een grootschalig seroprevalentie onderzoek in Zuid-Oost Turkije”, vertelt ons Meliksah Ertem. Deze beminnelijke man is één van de weinige onderzoekers die zich behoorlijk in het Engels kan uitdrukken. Hij is ook mede-auteur van een aantal internationale publicaties over de epidemiologie van hepatitis in de regio. “We maakten een 30-cluster sample volgens de aanbevelingen van de WHO en bereikten zo 2888 volwassenen. Van hen namen we bloed en bevroegen hen ook naar mogelijke risicofactoren voor hepatitis B en C. Bijna de helft van alle volwassenen was ooit in aanraking gekomen met hepatitis-B (47 %) en 7 % was drager. In stedelijke gebieden bedroeg het dragerschap 6,2 %, terwijl het opliep tot 8,2 % in rurale gebieden. In niet-stedelijke gebieden was de prevalentie van het dragerschap het hoogst bij mannen tussen de 35 en de 44 jaar oud: 10,5 %.” (1)

Hoe gebeurt de overdracht van hepatitis-B in deze regio? Dat blijkt niet zo gemakkelijk op te helderen. Er is natuurlijk de mogelijkheid van een verticale transmissie vanuit moeder die drager is van hepatitis-B. Maar dat verklaart maar een klein deel van het verhaal, want vrouwen zijn minder vaak drager dan mannen. Homoseksueel verkeer en spuiten van drugs komen hier veel minder voor dan in West-Europa. Dat volstaat zeker niet als verklaring van de hoge seroprevalentie. Vanuit onze eigen ervaring en nauw samenleven met de plaatselijke bevolking komen een aantal mogelijke, maar onvoldoende onderzochte, besmettings-routes naar voor: slechte mondhygiëne, niet-geschoolde tandentrekkers, traditionele geneeswijzen met inbrengen van naalden, kleine behuizing, gemeenschappelijke barbiers, nauw contact met runderen en kippen, gebruik van rioolwater voor de irrigatie van akkerland, runderfecaliën die met de handen tot brandstof gekneed worden, dubieus drinkwater, en mogelijk nog andere…
Maar hepatitis C is een ander verhaal. Meliksah Ertem. “Ondanks de hoge prevalentie van hepatitis-B, is het voorkomen van hepatitis-C in de onderzochte groep beperkt: 0,6 %. In één stad (Sanliurfa) is het hoger dan het gemiddelde: 1,3 %. Een reden hiervoor is niet aan te geven. We vonden in onze grote steekproef geen enkele risicofactor die de hogere prevalentie in die stad van Zuid-Oost Turkije verklaart.” (2).

En ook hepatitis E…

Het hepatitisalfabet is hier erg compleet. Ook Hepatitis E laat hier zijn sporen na. Bevloeiing van het uitgestrekte akkerland nabij Diyerbakir gebeurt met onbehandeld rioolwater van de stad. Zo wordt irrigatiewater bespaard en kunnen de opgeloste nutriënten gebruikt worden als plantenmeststof… Maar wat blijkt? Arbeiders en kinderen die op het akkerland werken, hebben een seroprevalentie tov hepatitis-E van 34,8 %, vergeleken met 4,4 % in een controlegroep van dezelfde socio-economische status en met dezelfde kwaliteit van drinkwater (3).

De dreiging van hepatitis-B is in theorie perfect te bestrijden via vaccinatie. En dat heeft de Turkse gezondheidsdienst ook inzien, want hepatitis-B is opgenomen in het routine-vaccinatie schema van baby’s. Hoe is het gesteld met de reële vaccinatiegraad tov hepatitis B in de regio? Om de algemene vaccinatiegraad in kaart te brengen, subsidieerde de overheid een project speciaal gericht op Zuid-Oost Turkije: SEAP Regional Development Management of Prime Ministry Republic of Turkey (4). Daaruit blijkt dat de volledige vaccinatie tov hepatitis-B van kinderen in hun tweede levensjaar slechts 44 % bedraagt, in rurale gebieden nauwelijks 33 %. Dat staat in contrast de hepatitis-B vaccinatiegraad in het Westelijk deel van Turkije waar meer dan 3 op de 4 tweejarigen gevaccinererd is. En laat nu net in de Zuid-Oostelijke regio het hepatitis-B probleem het grootst zijn.

Een inhaalbeweging is noodzakelijk. Dat beseffen plaatselijke gezondheidswerkers ten zeerste. Ze pleiten voor mobiele vaccinatieteams, systematische scholing van vrouwen, en verbeterde moeder en kind zorg. Laat 1 oktober een duwtje in de goede richting zijn.

Dirk Avonts
Güven Yildiz

Bronnen:
(1) Dursum M, Ertem M, Yilmaz S, ea. Prevalence of Hepatitis B Infection in the Southeastern Region of Turkye: Comparison of Risk Factors for HBV Infection in Rural and Urban Areas. Jpn.J.Infect.Dis 2005, 58:15-19.

(2) Dursum M, Özekinci T, Ertem M, ea. Prevalence of Hepatitis C in adults in the south-eastern region of Anatolia: a community-based study. Hapatology Research 2004, 29:75-80.

(3) Ceylan A, Ertem M, Ilcin E and Özekinci T. A special risk group for hepatitis E infection: Turkish agricultural workers who use untreated waste water for irrigation. Epidemiol.Infect. 2003, 131:753-756.

(4) Ozcrirpici B, Sahinoz S, Ozgur S, ea. Vaccination coverage in the South-East Anatolian Project region and factors influencing low coverage. Public Health 2006, 120:145-154.

Bron: http://expeditie-koerdistan.blogspot.com/

Lees meer van
Be Sociable, Share!

Korte URL: http://azady.nl/?p=231

Geplaatst door op 30 Oct 2006. Gearchiveerd onder Welzijn. Je kan reageren of trackbacken RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

You must be logged in to post a comment Log in

Advertentie

Inloggen | Designed by Gabfire themes