Een gesprek met Dashni Morad, tv-presentatrice en zangeres

Een gesprek met tv-presentatrice en zangeres Dashni Morad
Door Dashne Abdullah


“Waar zijn de bergen gebleven?”, vroeg Dashni Morad zich af toen zij op elfjarige leeftijd naar Nederland kwam. Samen met haar moeder, broer, broertje en zusje werd zij in 1997 herenigd met haar vader, die twee jaar eerder naar Nederland was gevlucht. In 2006 werd zij bekend met het programma Bé Kontrol. De veelzijdige presentatrice heeft met haar charme en enthousiasme de harten van het Koerdische publiek veroverd. Haar eerste clip is net uit en plannen voor haar eigen talkshow zijn gemaakt. Ondanks de negatieve commentaren, hield zij haar doel voor ogen. Wie is Dashni Morad nu echt?

Je bent op elfjarige leeftijd naar Nederland gekomen. Hoe heb je de eerste jaren hier ervaren?
In Koerdistan hadden wij het goed en hier moesten we alles opnieuw opbouwen. We kwamen in een dorpje vlakbij Arnhem te wonen. Het begin ging moeizaam. Ik sprak geen Nederlands en speelde daarom weinig met Nederlandse kinderen. Vaak deden ze gemeen en lachten ze ons uit, omdat we geen Nederlands praatten. Als ik op straat liep in het dorp met mijn ouders, werden we raar aangekeken omdat mijn vader een grote snor heeft. Dat waren moeilijke tijden, maar nu ben ik erg blij dat ik hier ben. Ik heb hier heel veel kansen gekregen, waardoor ik nu de Dashni van vandaag ben. Ik hoop dat ik nog meer kansen krijg, waardoor ik ook iets kan betekenen voor de Koerdische maatschappij.

Je ging naar school en toen?
Toen ik net een jaar in Nederland woonde moest ik al de Cito-toets doen. Ik wist niet eens wat het inhield. Mijn score was niet heel hoog, maar er werd geen rekening gehouden met het feit dat ik hier pas een jaar woonde. Op de middelbare school werd ik ook onderschat. Ik haalde mijn vmbo-diploma en ging naar het mbo om een juridische opleiding te volgen. Daar kwam ik erachter dat het niet was wat ik wilde. Ik deed het om mijn omgeving tevreden te houden.

Wat was de oplossing?
Uiteindelijk ben ik ermee gestopt en heb ik in 2007 toch mijn havo diploma gehaald. In die twee jaar tijd had ik genoeg tijd om na te denken over wat ik werkelijk wilde. Ik studeer nu Media & Entertainment Management in Rotterdam. Eindelijk doe ik een studie die naar mijn hart ligt en hopelijk kan ik na vier jaar als tv producer aan de slag om meer voor de Koerdische gemeenschap te kunnen betekenen.

“Als ik op straat liep in het dorp met mijn ouders, werden we raar aangekeken omdat mijn vader een grote snor heeft”

Wat zijn voor jou de min- en pluspunten van de Nederlandse cultuur?
Ik vond het geweldig dat mijn vriendinnen zo vrij waren. Soms dacht ik wel eens: was ik maar een Nederlander. Ze gingen altijd stappen, gezellig uit eten en samen op vakantie. Van die dingen kon ik vroeger alleen maar dromen. Die dingen wilde ik toen ook heel graag.

Trekt die vrijheid je ook aan?
Heel erg. Niet alleen de vrijheid, maar ook de eerlijkheid en spontaniteit van de mensen. Wat ik minder vindt zijn de strikte regels die hier gelden en soms zijn de mensen hier iets te direct, dat komt koud en hard over. Ik doe mijn best om het beste uit beide culturen te halen.

En de Koerdische cultuur?
De Koerdische cultuur is veel warmer, daar houd ik van. Er wordt veel meer voor elkaar gezorgd. In Nederland is het vaak ieder voor zich. Wat ik minder vindt, is dat er bij Koerden veel wordt geroddeld en zij elkaar vaak niets gunnen. We waarderen elkaar niet genoeg. Ik mis een stukje oprechtheid, mensen doen zich soms anders voor. Ze leven niet voor zichzelf maar voor anderen. In Koerdistan is de mening van de buurvrouw over jou, belangrijker dan je eigen gevoelens. Zelf kom je vaak op de tweede of derde plaats.

Hoe ga jij zelf met roddels of vervelende opmerkingen om?
In het begin ben ik daar heel slecht mee omgegaan, door ernaar te luisteren en te stressen. Ik heb vaak gehuild. Nu probeer ik het ene oor in te laten gaan en het andere uit, maar dat lukt niet altijd even goed. Je kan je er nooit geheel voor afsluiten. Vaak raakt het je toch.

Wanneer besloot je te gaan voor een leven in de schijnwerpers?
Van kleins af aan wist ik al dat deze kant op wilde. Ik danste, vanaf mijn zestiende deed ik veel modellenwerk en ik deed ook audities voor de Nederlandse televisie. Ik werd ook wel eens aangenomen, maar uiteindelijk mocht ik dan niet van mijn ouders. Ze waren toen bang dat het verkeerd zou lopen. Toen ik hoorde dat er een Koerdisch televisiestation was vlakbij Arnhem, ben ik daar onmiddellijk naartoe gegaan. Ik had een script geschreven wat uiteindelijk het project Be kontrol is geworden. Ik ben de directeur van Kurdistan TV ontzettend dankbaar. Hij nam mij aan ondanks dat mijn Koerdisch zo slecht was. Gelukkig zag hij iets in me!

“In Koerdistan is de mening van de buurvrouw over jou, belangrijker dan je eigen gevoelens”

Hoe reageerde je omgeving erop?
Mijn ouders vinden het super leuk dat ik televisiewerk doe. Ook zij zagen dat er meer spontaniteit nodig was op de Koerdische televisie. Ze vonden het geweldig dat hun dochter, uit alle andere dochters, hier een bijdrage aan kon leveren.

Dus geen toestanden met je zusje, omdat alle aandacht naar jou gaat?
Nee, helemaal niet! Mijn zusje is heel anders dan ik. Zij houdt helemaal niet van al die aandacht en ze staat niet graag voor de camera. Ze is blij voor me, omdat ik doe wat ik echt leuk vindt.

Hoe is het om met een Koerdisch staf te werken?
Moeilijk! Het ging moeilijk met afspraken maken. Daar werd vaak laks mee omgegaan. Dit had te maken met een tekort aan geld en de Koerdische mentaliteit (ze lacht). Na een tijdje wen je er aan en wordt je zelf ook zo.

Wat zijn de leuke en minder leuke kanten van het vak?
De mensen realiseren zich vaak niet dat televisiewerk alles behalve glamarous is. Vaak heb je honger, slaap tekort, wallen en het is vermoeiend. Iedereen denkt je te kennen en iedereen heeft altijd commentaar op je. Wat ik wel erg leuk vindt is de waardering en respect die ik ervoor krijg. Ik word herkend en krijg ook vaak leuke reacties. Net als toen we daarnet op het station waren, die twee mannen die beide “Be Kontrol!” riepen.

Klopt het dat je de inhoud van Be Kontrol voor een groot deel zelf bepaalde? Hoe ging dat in zijn werk?
Klopt. Ik moest alles zelf doen. Ik verzorgde mijn eigen kleding en make-up. Ik moest mijn eigen tekst bedenken en belde zelf gezinnen, zodat ik bij hen langs kon gaan. Ook zaken als tickets boeken deed ik steeds zelf. Ik moest alles zelf regelen en dat heeft zeker effect gehad op de kwaliteit van het programma.

Je bent gestopt met het programma Be Kontrol . Wat kunnen we nu van je verwachten?
Ik ben nu al twee maanden bezig met de voorbereidingen voor een nieuw programma. Het wordt een talkshow, dat Dashni Morad gaat heten. Het wordt dit keer groots aangepakt in een hele mooie studio in Nederland. Hiermee wil ik meer kanten van mijzelf laten zien. Ook een serieuzere kant. Dit is mogelijk door de ervaring die ik heb opgebouwd en de steun die ik nu krijg van geweldige mensen in Koerdistan die een grote rol spelen in de Koerdische maatschappij.

Wat voor mensen zullen er bij jou op de bank terecht komen?
Mensen die een expert zijn in hun vak. Schrijvers, dichters, atleten, artiesten, regisseurs, acteurs/actrices, leraren, therapeuten, psychologen, maar ook normale mensen die hun levensverhaal met de kijkers willen delen. De onderwerpen die aan bod zullen komen zijn maatschappelijke problemen, onderwijs, gezondheid, mode, opvoeding. Kortom; alles waar vrouwen graag over praten en meer over willen weten!

Wie is jouw inspiratiebron?
Oprah Winfrey! Ze heeft gevoel en respect voor mensen. Ze is grappig en leuk en ze helpt ook veel mensen. Ze steunt goede doelen en zet zich in voor de minder bedeelden. Zij is een voorbeeld van een mooie vrouw die haar succes deelt met anderen. Zo wil ik ook zijn. Ik wil ook anderen kunnen helpen.

Je hebt onlangs een clip opgenomen in Libanon. Vertel.
Het nummer heet Hela Hopa (hela als kom op hey en hopa op z’n Grieks wanneer ze feesten roepen ze hopaaaaa!!) en het is geschreven en geproduceerd door Halkawt Zaher . Hij heeft erg goed geluisterd naar wat ik wilde en daar ben ik hem erg dankbaar voor. De clip is in Beiroet opgenomen door een zeer professioneel team, waar ik overigens erg blij mee ben.

Waar gaat het nummer over?
Het nummer gaat over een sterke, onafhankelijke, jonge sexy meid die graag over liefde en plezier hebben zingt! Het is een energieke clip met lekker veel show en geweldige decors.

Is dit eenmalig of komt er binnenkort een album?
Er staan zeven swingende tracks op en een zeer romantische rustige nummer. De nummers gaan over een onafhankelijke en sterke jonge vrouw die niet bang is om te leven. Die niet bang is om haar mening te uiten, om te dansen en om plezier te maken en vooral een jongen duidelijk maken ‘zonder jou kan ik ook mooi zijn’.

Zo te merken heb je een ontzettend druk leven, maar wat doe je het liefst in je vrije tijd?
Dansen! In mijn kamer heb ik twee hele grote spiegels. Ik zet muziek op en dans voor de spiegel. Soms wel twee uur lang. Ik heb heel veel energie! (ze lacht) Voetballen vind ik ook erg leuk om te doen. Als ik vrij ben zap ik langs alle Koerdische zenders. Ik ben een grote fan van het programma High-5. Dat programma is echt geweldig! Een ander programma dat ik ook erg leuk vind is Zuhan en wordt gepresenteerd door een geweldige presentatrice genaamd Banaz. O ja, en ik moet echt dagelijks Zagros Cafe en Bersivi to zien.

Wat is je boodschap aan de Koerdische jongeren in Nederland?
Ik hoop dat de Koerdische jongeren in Nederland hun best doen met hun studie. Studeer wat je wil en ga je dromen achterna! Hopelijk kunnen wij in de toekomst meer betekenen voor de Koerden in Koerdistan.

De nieuwe clip van Dashni is inmiddels uit en kan hieronder worden bekeken:

Dashni Morad – Hela hop

Lees meer van
Be Sociable, Share!

Korte URL: http://azady.nl/?p=609

Geplaatst door op 25 Nov 2008. Gearchiveerd onder Interview. Je kan reageren of trackbacken RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

You must be logged in to post a comment Log in

Advertentie

Inloggen | Designed by Gabfire themes