Vervolg artikel: ''Verborgen leed, verborgen levens’’ (Waan Yassen)


Eerwraak en mishandeling tegenover vrouwen komt vaker voor dan wij denken en helaas zien wij dit ook weer terug in de Koerdische cultuur. Soms gebeurt dit extreem en soms minder extreem. Wanneer dit te ver gaat vraagt men zich af waarom mensen dit doen, waarom vrouwen nou slachtoffer moeten zijn en hoe dit allemaal te voorkomen is. Is er überhaupt wel een maatregel om eerwraak te voorkomen of zelfs helemaal uit te bannen of moeten Koerdische vrouwen hier alleen maar over dromen? Want waarom kunnen Koerdische vrouwenverenigingen bijvoorbeeld, niet ver komen met hun ideeën terwijl het resultaat in andere landen wel, althans veel beter, zichtbaar is? De hoofdvraag is wat nou eigenlijk de bron van al deze mishandelingen en eerwraak is en hoe dit fenomeen te voorkomen is, maar ook wat hierbij de plichten van de Koerdische regering zijn (gezien veel parlementsleden beweren dat zij voor een moderne maatschappij zijn en achter de rechten van de vrouw staan).

Oorzaken van eerwraak

Achter de oorzaken van eerwraak ligt vaak meer dan alleen religie. In Koerdistan is eerwraak meestal het gevolg van de achtergestelde Koerdische cultuur: men kan er niet open over praten. Heel veel wordt verborgen gehouden en blijft binnen het gezin, zodat de situatie van de familie niet verergert. Er zijn in Koerdistan redelijk veel vrouwenrechtenorganisaties, maar die hebben helaas tot op heden weinig kunnen bereiken, met name omdat de regering hen daarvoor de kans niet geeft. Natuurlijk is het realistisch gezien ondenkbaar om in een wereld te komen waar men vrouwen nooit mishandelt of onrecht aandoet, maar het is zeker mogelijk dit ook in Koerdistan, net als in andere landen, drastisch te verminderen.

De essentiële rol van de regering

De regering kan dit bereiken door bijvoorbeeld strengere wetten aan te nemen, waarin mensen die eerwraak of andere ellende tegenover vrouwen veroorzaken zwaar worden bestraft, zodat zij hun misdaad nooit meer durven te herhalen.

Daarnaast kan de regering voorlichting geven, zodat men op de hoogte is van het fenomeen eerwraak en weet tot welke consequenties het kan leiden. Hierbij moet vooral de aandacht op onze jongeren worden gericht, want zij zijn nogal makkelijk beïnvloedbaar door ouders en familie. Bovendien zijn de jongeren ook onze toekomst: als zij voor verbetering zorgen, dan is de helft van het probleem opgelost.

Welke bijdragen kan het volk zelf leveren?

Niet alleen de regering, maar ook het volk zelf moet hier natuurlijk wat aan doen. Bijvoorbeeld door het voeren van demonstraties. Het probleem is echter dat het in ons land lijkt alsof Koerdische vrouwen te bang zijn om hun mening te uiten. Ze weten dat deze niet telt en het parlement voor hen besluit. Hun mening wordt als het ware onderdrukt en genegeerd, wat tot gevolg heeft dat ze gedemotiveerd raken om hun ideeën in te brengen voor een rechtvaardigere Koerdistan. Dit is helaas een feit en misschien zelfs de reden waarom zoveel vrouwenrechtenorganisaties in ons land tot nu toe niet veel hebben kunnen bereiken. Je bereikt immers niets als je belangstelling ergens voor vermindert. Hoe kan men dan eigenlijk tot een oplossing komen, als wat een vrouw zegt niet eens wordt gewaardeerd of meetelt?

Het is raar te realiseren dat net als in alle andere landen, ook in Koerdistan op 25 november nagedacht wordt over eerwraak en de rechten van de vrouw. Deze dag is de nationale herdenkingsdag waarop mensen overal ter wereld de gelegenheid hebben om eens goed over eerwraak en ander geweld tegen vrouwen na te denken. Dit wordt in ons land met name herdacht door vrouwenverenigingen die zich vooral bezighouden met projecten die bijdragen aan een modernere samenleving en die verdedigers zijn van de rechten van de Koerdische vrouw. Dit heeft helaas tot nu toe geen effect gehad. Het is onmogelijk te zeggen dat dit nooit effect zal hebben, want oplossingen zijn er wel.

‘Discussiëren is wat er werkelijk voor vernieuwing nodig is.’

Voor alles bestaat er immers een oplossing, dus voor eerwraak of andere onrecht tegen vrouwen ook. De mening van de vrouw staat hierbij echter wel centraal. Als deze wordt onderdrukt, zal de hele keten naar de oplossing worden verbroken. Dit tot gevolg hebben dat het fenomeen zich alleen maar gaat vermenigvuldigen in onze cultuur.
Het wordt tijd dat onze vrouwen eindelijk realiseren dat de regering nou echt wakker moet worden geschud voordat het definitief te laat is. De regering moet actiever meedoen door het opstellen van strengere wetten en het geven van voorlichting over dit onderwerp aan het Koerdisch volk, met de aandacht gericht op onze jongeren. Bovendien zouden onze vrouwen meer in zichzelf moeten geloven, meer voor zichzelf moeten opkomen en meer energie in dit probleem moeten steken. Zij moeten niet bang zijn of zich schamen om zulke onderwerpen aan de kaak te stellen. Overal ter wereld vergt dit onderwerp veel discussie en juist die discussie is wat werkelijk voor vernieuwing nodig is. Eerwraak zal waarschijnlijk nooit voorgoed verdwijnen, noch in andere landen noch in onze cultuur, maar wij kunnen er tenminste wat aan doen om het te voorkomen of het tenminste verminderen. Het bestrijden van eerwraak en andere onrecht tegenover vrouwen is een grote droom van de Koerdische vrouw. Een droom die door ons samen waargemaakt kan worden. Samen staan wij immers sterker dan alleen.

Deel I : “Verborgen leed, verborgen levens”

Bronnen:
1- http://www.kurdishinstitute.be/nederlands/554.html
2- http://www.sbeiy.com/ku/SEB_Raprsy.aspx?SubjectID=4
3- http://www.sbeiy.com/ku/Inter_Report_Detail.aspx?id=6&cat=1&title=1

Lees meer van
Be Sociable, Share!

Korte URL: http://azady.nl/?p=628

Geplaatst door op 16 Jan 2009. Gearchiveerd onder Biografie. Je kan reageren of trackbacken RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

You must be logged in to post a comment Log in

Advertentie

Inloggen | Designed by Gabfire themes