In naam der wet: Kindertijd in gevangenschap (Dil Yilmaz)

De Turkse regering heeft de wet op ‘stenengooiende kinderen’ gewijzigd. Het is een wijziging die in de eerste plaats nooit nodig had moeten zijn. Toch was het een feit, kinderen werden in overeenstemming met de wet als zware criminelen voor de rechtbank gesleept en berecht als volwassenen. Straffen die zij opgelegd kregen, waren niet bij uitzondering hoger dan hun leeftijd.[1] Met de recente wijzigingen zal daar hopelijk verandering in komen.

De oorspronkelijke wetgeving

In maart 2006 vonden er heftige protesten plaats als gevolg van de begrafenis van vier strijders van de Arbeiders Partij van Koerdistan (PKK). De protesten bereikten hun toppunt op 29 maart waarbij er tien mensen om het leven kwamen, waaronder zes kinderen. Na deze dag begon de Turkse overheid meer aandacht te besteden aan de participatie van kinderen aan protesten. De veranderingen van de Turkse regering werden vooraf gegaan door de volgende uitspraak van de Turkse minister premier Recep Tayip Erdogan: “Ik richt mij tot de moeders en vaders. Zij die hun kinderen naar buiten laten gaan en hen gebruikt laten worden door terroristische organisaties, zullen morgen in grote spijt wenen. Onze veiligheidsdiensten zullen alles doen wat nodig is, of het nu gaat om vrouwen of kinderen.”[2]

Niet lang hierna werd de Anti-terreur Wetgeving zodanig gewijzigd dat het voortaan mogelijk werd om minderjarigen als volwassenen te berechten. [2]
De beschuldigingen die onder de deze wetgeving vallen en waar het hier met name om gaat zijn het “propageren voor een illegale organisatie” en het “Lid zijn van een illegale organisatie en het uitvoeren van illegale activiteiten ervoor”. In de meeste gevallen gaat het om kinderen en jongeren die pro-Koerdische demonstraties bijwonen in Turkije. Dat zij daarbij stenen gooien naar de interveniërende agenten is geen uitzondering, vandaar de opkomst van de term ‘stenengooiende kinderen’.

Na 2006

Het effect van de 2006 wetswijziging was groot. Kinderen werden sindsdien behandeld als zware delinquenten. Het gebruik van geweld bij het oppakken en het verhoren van de kinderen, het hen niet wijzen op hun rechten en het zelfs niet informeren van hun naasten dat zij gearresteerd zijn, waren geen uitzonderingen. De bewijsstukken die werden ingediend waren vaak alleen de getuigenissen van de agenten.[2]
Het aantal opgesloten kinderen sinds 2007 in Turkije loopt in de duizenden. Anno januari 2010 ging het om 2098 kinderen. Dat is zeker geen record aantal. In april 2007 betrof het namelijk volgens officiële bronnen 2335 kinderen. [Turkse Ministerie van Justitie]. Niet-officiële bronnen vermeldden overigens dat het om vierduizend kinderen ging.
De anti-terreur wetgeving staat overigens boven alle andere wetten in het Turkse wetboek en maakt geen onderscheid tussen kind, volwassen, man of vrouw.[1]

In strijd met internationale wetgeving

Net als vele andere landen in de Verenigde Naties (VN), heeft Turkije ook de nodige internationale verdragen ondertekend. Deze zijn tevens door het Turkse parlement goedgekeurd als wetten en moeten dus ook zodanig opgevolgd worden. Bovendien is het volgens internationale wetgeving ook de bedoeling dat als een land een verdrag ondertekent, deze ook implementeert. De manier waarop de ‘stenengooiende kinderen’ werden behandeld en berecht, is in strijd met zowel Europese als internationale verdragen van de Verenigde Naties (VN) die gerectificeerd zijn door Turkije.
Zo heeft Turkije bijvoorbeeld de United Nations Convention on the Rights of the Child (UNCRC) ondertekend. In dit verdrag wordt onder anderen vastgesteld dat kinderen die de wet overtreden:
– terecht dienen te staan voor autoriteiten die specifiek naar hun leeftijd en behoeften ingericht zijn en in overeenkomst zijn met de principes van een eerlijk proces; (artikel 14.1)
– berecht dienen te worden in een vrije omgeving dat het beste met het kind en zijn ontplooiing voor heeft en waarin het kind zelf ook de mogelijkheid krijgt zich vrijelijk te uiten; (artikel 14.2)
– berecht dienen te worden door autoriteiten specifiek ingericht voor minderjarigen, in tegenstelling tot het volwassen gerechtshof; (artikel 40.3)
– niet ontnomen mogen worden van de standaarden voor fysieke, mentale, spirituele, morele en sociale ontplooiing en ontwikkeling; (artikel 27.1)
– niet van hun vrijheid ontnomen mogen worden en dat celstraffen slechts opgelegd dienen te worden als laatste redmiddel. (artikel 37.b) [3]
Tevens staat in het verdrag vermeld dat deze overeenkomsten van toepassing dienen te zijn op alle kinderen, zonder discriminatie van leeftijd, geslacht, afkomst, sociale status of welk ander factor dan ook. [3]
Alhoewel dit verdrag door Turkije de status van wet toegewezen heeft gekregen, is het onder de anti-terreur wetgeving veelvuldig geschonden .

Nieuwe wetgeving

Met de invoering van de nieuwe wetgeving zullen kinderen onder de 18 jaar vervolgd worden in jeugdrechtbanken. De term ‘stenengooiende kinderen’ zal in het vervolg niet meer gebruikt worden, maar vervangen worden door ‘tot misdrijf aangespoorde kinderen’.
Deze tot-misdrijf-aangespoorde-kinderen zullen vanaf nu berecht worden door jeugdrechtbanken. De ‘terroristische’ misdrijven die zij begaan, zullen niet meer zwaarder wegen dan de ‘reguliere’ wetovertredingen door minderjarigen. Ook is het de bedoeling dat de procedures, die bij hun arrestaties en berechtingen komen kijken, op een meer ‘kindvriendelijke wijze’ zullen verlopen. [4]
De vernieuwde wetgeving valt iets meer in lijn met internationale afspraken. United Nations International Children Emergency Fund (UNICEF), die de laatste tijd veel kritiek uitte over de kinderrechten situatie in Turkije, gaf bijvoorbeeld aan tevreden te zijn met de veranderingen die regerende AKP van premier Erdogan invoerde. [5]
De wetswijziging werd voorgesteld door de AKP en aangenomen dankzij de meerderheid van de stemmen die het kreeg in het parlement met steun van de Koerdische Vrede Partij voor Vrede en Democratie (BDP). De nationalistische CHP en de ultrarechtse MHP waren tijdens de voorbesprekingen van de wetsvoorstellen al resoluut tegen de vernaderingen. Bovendien boycotte de MHP deze besprekingen in zijn geheel. Beide pertijen hebben uiteindelijk ook niet voor de wijzigingen gestemd. [6][7]

Redenen voor wijziging

Dat Turkije graag deel uit wil maken van de Europese Unie (EU) is geen geheim. Een wetgeving die kinderen discrimineert en hen een behandeling gelijk aan meerderjarige zware delinquenten geeft, ontvangt echter veel kritiek van de internationale samenleving. Er wordt daarom wel eens gezegd dat de AKP de wetswijzigingen heeft doorgevoerd omdat zij gezwicht is onder internationale druk. Het zou immers onmogelijk zijn om met de huidige, mensenrechten meervoudig schendende, wetgeving door de EU geaccepteerd te worden.
Desalniettemin probeert Turkije al jaren toe te treden tot de EU. Waarom is de wetgeving dan vier jaar geleden op deze manier ingevoerd en vervolgens nooit gewijzigd? Kreeg de AKP na al die tijd opeens een openbaring van schuldgevoel voor de toedracht die zij kinderen veroorzaakt? Waarschijnlijk niet. De meest voor de hand liggende reden is dat de AKP, met het oog op de binnenkort aankomende verkiezingen, een wit voetje bij ‘haar volk in het Oosten’, de Koerden , probeert te halen. Geen medelijden maar verkiezingspropaganda dus.
Ironisch genoeg draaien zij wetten die zij zélf invoerden terug om de Koerden er van te overtuigen dat zij enigszins iets om hen geven. Politieke spelletjes om stemmen te winnen zijn niet nieuw voor Turkije. Het is maar te hopen dat onze Koerden niet weer in de valse islamitische barmhartigheid van de AKP tappen.

Gevolgen

Als gevolg van de wijzigingen zijn er ongeveer 65 kinderen per direct vrijgelaten. De zaken van drieduizend kinderen die nog lopen zijn bovendien geseponeerd of zien een iets rooskleuriger vonnis tegemoet. [5][8]
Het grootste deel van de kinderen dat vrijgelaten is, betreft het deel dat al vast zat terwijl er nog geen proces tegen hen gestart was . Zij die al bezig berecht te worden of hun straf uit te zitten zullen niet zomaar gebruik kunnen maken van de wijzigingen en strafverminderingen. Eenmaal opgelegd door de rechter blijft een vonnis immers definitief. [8]
De wijzigingen betekenen overigens niet dat de kinderen niet meer opgesloten zullen worden. Nog steeds kunnen zij opgepakt en veroordeeld worden voor dezelfde beschuldigingen, onder dezelfde voorwendselen als voorheen. Het verschil is echter dat het proces ‘kindvriendelijker’ zal verlopen en de minimum penalty’s verlaagd zijn. Celstraffen zullen nog steeds voor de beschuldigingen waar het hier om gaat eerder regel dan uitzondering zijn, een punt dat nog steeds in strijd is met internationale wetgevingen. Bovendien moeten we niet vergeten dat de kinderen die nu vastzitten voor zijn gegaan door duizenden andere kinderen die, onderworpen aan gevangenschap en de processen die er aan vooraf gingen, hun kindertijd bij de Turkse regering hebben moeten inleveren.

Bronnen:
[1] ANF
[2] Kurdish Info (juli 2010). The Punitive-Justice System that Kurdish Children are Subjected to in the 21st Century Turkey, www.kurdish-info.eu
[3] United Nations Convention on the Rights of the Child (1990)
[4] Sabah Gazetesi (11-06-2010). Tas Atan Cocuklar, Ankara.
[5] CNN Türk (26-01-2010) 26-07-2010
[6] Haberler.com (21-07-2010)
[7] Zaman Online Gazatesi (23-06-2010)
[8] TRT Haber (29-06-2010)

Dil Yilmaz
Lees meer van Dil Yilmaz
Be Sociable, Share!

Korte URL: http://azady.nl/?p=765

Geplaatst door op 7 Aug 2010. Gearchiveerd onder Politiek. Je kan reageren of trackbacken RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

You must be logged in to post a comment Log in

Advertentie

Inloggen | Designed by Gabfire themes